برزیل دارای 437.6 میلیارد دلار (2.32 تریلیون ریال) پیشبینی شده است.خدمت بدهی در سال 2026، معادل 40.8 درصد از درآمدهای دولتی تخمین زده شده برای سال. این مبلغ 45 برابر 9.6 میلیارد دلار (50.88 میلیارد ریال) است که به عنوان مبلغ مورد نیاز برای تامیناهداف اقلیمیکه باید توسط خود کشور تامین شوند، طبقگزارشبدهی، بحران آب و هوایی را تشدید میکند: چگونه بودجه جریان مییابد، از ActionAid.
صندوق بدهی، منابعی را برای پرداخت بدهی کشور جمعآوری میکند. در این ارزیابی، محاسبه شامل بدهی داخلی و خارجی است.
در حالی که 9.6 میلیارد دلار، هزینههای واقعی برزیل برای اقدامات آب و هوایی را نشان نمیدهد. این مبلغ، بودجه مورد نیاز تخمینی برای تعهدات تعیین شده توسط کشور (NDCs) است، که باید با منابع خود تامین شود.
برزیل در جدولی از کشورهای دیگر که توسط اکشن اید در همکاری با توسعه مالی بینالمللی (DFI) مورد بررسی قرار گرفته است، قرار دارد. بنابراین، جزو 65 کشور آسیبپذیرترین در برابر بحران آب و هوایی نیست که هسته اصلی تحلیل گزارش را تشکیل میدهد.
"به مدت طولانی، بحرانهای بدهی و آب و هوا به طور جداگانه مورد توجه قرار گرفتهاند. این تحقیق نشان میدهد که این دو به شدت با یکدیگر مرتبط هستند و هزینههای ویرانگری را که درگیر هستند، مشخص میکند" آرثر لاروک، دبیرکل اکشن اید بینالمللی، اظهار میکند.
بدهی از هزینههای بهداشتی و آموزشی بیشتر است
وزن بدهی نیز زمانی که با درآمد دولت مقایسه میشود، مشخص میشود. طبق مطالعه، پرداخت بدهی معادل 40.79 درصد از درآمد 1.07 تریلیون دلاری (5.67 تریلیون ریال) دولت برزیل در سال 2026 است. این اعداد، ارزشهای بودجهای برای سال هستند و هزینههای واقعی انجام شده نیستند.
این بررسی همچنین پرداخت بدهی برزیل را با منابع اختصاص یافته به خدمات عمومی مقایسه میکند. بر اساس محاسبات ارائه شده، 437.6 میلیارد دلار معادل 3.05 برابر هزینههای آموزشی و 8.12 برابرهزینههای بهداشتی.
برای به دست آوردن اطلاعات مربوط به بدهی، درآمد و هزینههای دولتی، DFI از اطلاعات صندوق بینالمللی پول (IMF) و اسناد بودجهای دولتها استفاده کرد. گزارش میگوید که این مقادیر برای سال 2026 انتخاب شدهاند و بنابراین، مربوط به پیشبینیهای بودجهای هستند، نه اجرای نهایی.
این اعداد بخشی از تحلیل گستردهتر ActionAid در مورد این است که چگونه بدهی میتواند فضای موجود در بودجه را برای سیاستهای آب و هوایی و خدمات عمومی کاهش دهد. در مجموع کشورهای آسیبپذیر مورد بررسی در این مطالعه، میزان بدهی تقریباً 25 برابر هزینههای بودجهای برای اقدامات آب و هوایی است.
در برخی کشورها، تعهد به درآمد حتی بیشتر است. آنگولا، کنگو، موزامبیک، نیجر و سنگال بیش از 80٪ درآمد خود را به پرداخت بدهی اختصاص میدهند. در بنگلادش، بوروندی، گینه وبیساو، مالاوی، پاکستان و سیرالئون، مبلغ پیشبینی شده برای سال 2026 میتواند از 100٪ درآمد ملی بیشتر باشد. طبق گزارش، این امر به این دلیل است که این کشورها برای پرداخت بدهیهای قبلی و جلوگیری از عدم پرداخت، وامهای جدید میگیرند.
در سنگال، یکی از موارد مورد بررسی در این مطالعه، میزان بدهی تقریباً 96٪ از درآمد و بیش از 600 برابر بودجه اختصاص داده شده به اقدامات آب و هوایی در سال 2026 است.
"بدهی یک ضربه سه جانبه برای آب و هوا محسوب میشود: توسعه سوختهای فسیلی و کشاورزی صنعتی را تسریع میکند، اقدامات اقلیمی حیاتی را مسدود میکند و جوامع را در معرض خطر قرار میدهد." تِرسِ آندرسون، رهبر جهانی عدالت اقلیمی در سازمان بینالمللی اکشناید، که یکی از نویسندگان گزارش است، این را میگوید.
اکشناید از تغییر در نحوه پرداخت بدهیها حمایت میکند.
برخی از پیشنهادهای ارائه شده در گزارش شامل لغو بدهیهای نامناسب یا غیرقابل پرداخت و توقف پرداختها توسط کشورهایی است که در اثر بلایای طبیعی شدید قرار گرفتهاند، میباشد. این سازمان همچنین خواستار این است که بودجه اقلیمی به صورت کمکهای مالی، به جای وام یا سایر ابزارهایی که بدهیهای جدیدی ایجاد میکنند، ارائه شود.
اکشناید همچنین از ایجاد یک کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد بدهیهای دولتی، با یک مکانیسم چندجانبه برای حل بدهیها و تغییر در ارزیابیهای پایداری بدهیها است تا سرمایهگذاریهای لازم برای پاسخ به تغییرات اقلیمی، خدمات عمومی و حقوق بشر را در نظر بگیرد، حمایت میکند.