خبر:جهان جنوبباید 8.8 تریلیون دلار در سال 2026 برای پرداخت بدهیها پرداخت کند، که تقریباً 225 برابر 39 میلیارد دلار بودجه اقلیمی است که در سال 2024 به عنوان کمک دریافت کرده است، که آخرین دادههای موجود است. این نابرابری یکی از یافتههای اصلی گزارش جدید ActionAid در مورد رابطه بین بدهی و بحران اقلیمی است.
مطالعه "بدهی بحران اقلیمی را تشدید می کند: نحوه جریان بودجه" درآمد های دولتی، بدهی های دولتی، بودجه ها و برنامه های اقلیمی 65 کشوری را که آسیب پذیرترین کشورها در برابر تغییرات اقلیمی هستند، بررسی می کند. در این کشورها، هزینه بدهیبدهیبه طور متوسط، 65 درصد از درآمد دولت.
بدهی نیز به راحتی از منابع اختصاص یافته برای مقابله با بحران آب و هوایی بیشتر است. کشورهای مورد بررسی تقریباً 25 برابر بیشتر را برای پرداخت بدهی نسبت به اقدامات آب و هوایی در سال 2026 هزینه می کنند. این پرداخت ها هنوز چهار برابر هزینه های آموزشی، هفت برابر هزینه های بهداشتی و شش برابر هزینه های رفاه اجتماعی را نیز نشان می دهند.
این مطالعه همچنین نشان می دهد که 93.5 درصد از کشورهای آسیب پذیرترین در برابر بحران آب و هوایی با بحران بدهی روبرو هستند یا خطر قابل توجهی برای رسیدن به این وضعیت دارند. سیل ها، خشکسالی ها، طوفان ها و سایر رویدادهای شدید، در مقابل، نیاز به منابع را برای بازسازی و بازسازی افزایش می دهند و دولت ها را مجبور می کنند تا وام های جدیدی بگیرند.
"به مدت طولانی، بحران های بدهی و آب و هوایی به طور جداگانه مورد توجه قرار گرفته اند. این تحقیق نشان می دهد که چگونه آنها به شدت به هم مرتبط هستند و هزینه ویرانگری موجود را به صورت کمی نشان می دهد" ، آرثر لاروک، دبیرکل سازمان بین المللی اکشن اید، می گوید.
یک چرخه بدهی و رویدادهای شدید
گزارش، یک چرخه را توصیف میکند که در آن کشورها برای بازیابی از بلایای آب و هوایی، وام میگیرند و سپس با پرداخت بدهی و اقدامات ریاضتی مواجه میشوند که منابع موجود برای سازگاری، پیشگیری از بلایای جدید، خدمات عمومی و گذار به انرژی را کاهش میدهد.
نیاز به کسب ارز خارجی برای پرداخت به وامدهندگان نیز میتواند دولتها را وادار به افزایش تولید و صادرات سوختهای فسیلی و محصولات کشاورزی صنعتی کند. طبق گزارش ActionAid، گسترش این فعالیتها باعث افزایش انتشار گازها و تشدید بحران آب و هوایی میشود.
"بدهی، ضربه سه جانبهای به آب و هوا وارد میکند: تولید سوختهای فسیلی و کشاورزی صنعتی را تشویق میکند، اقدامات حیاتی برای مقابله با تغییرات آب و هوایی را مسدود میکند و جوامع را در معرض خطر قرار میدهد. این یک رابطه سمی است. کشورها برای بازسازی وام میگیرند، ریاضت، تابآوری آنها را تضعیف میکند و فشار برای پرداخت بدهی، منجر به استخراج بیشتر میشود و بحران بعدی را تقویت میکند" ، تصریح میکند ترزا آندرسون، رهبر جهانی عدالت آب و هوایی در ActionAid Internacional و یکی از نویسندگان گزارش.
بدهی همچنین در خود تامین مالی آب و هوایی نیز دیده میشود. طبق مطالعه، دو سوم منابعی که کشورهای توسعهیافته در این دسته طبقهبندی کردهاند، به صورت وام یا سایر ابزارهایی ارائه میشود که بدهی ایجاد میکنند، حتی برای کشورهایی که از پرداخت به وامدهندگان خود نیز مشکل دارند.
در مالی، بدهی 600 برابر بودجه آب و هوایی است
در سنگال، بدهی در سال 2026 بیش از 600 برابر بودجه اختصاص یافته به اقدامات آب و هوایی است و معادل 96 درصد درآمد دولت محسوب میشود، طبق این گزارش.
این کشور، اکولوژی کشاورزی را به عنوان یکی از استراتژیهای خود برای تقویت امنیت غذایی و مقابله با اثرات تغییرات آب و هوایی قرار داده است. با این حال، بحران بودجه، منابع را برای اجرای این برنامهها محدود کرده است. طبق گزارش، ابتکاراتی که برای گسترش انتقال به اکولوژی کشاورزی، مانند آموزش، بازسازی خاک، سیستمهای گواهینامه، حمایت اجتماعی و پشتیبانی از بازرگانی، در نظر گرفته شده بود، همچنان بدون بودجه باقی ماندهاند.
لغو میتواند به تامین مالی شش برابر طرحهای آب و هوا کمک کند
سازمان اکشناید تخمین میزند که بخشش بدهی کشورهای آسیبپذیر میتواند منابعی را آزاد کند که معادل شش برابر میزان مورد نیاز برای تامین هزینههای آنها باشد.برنامههای پایه و بدون قید و شرط برای مقابله با تغییرات آب و هواییمبلغ مشابه میتواند دو برابر هزینههای فعلی این کشورها برای آب و هوا، بهداشت، آموزش و حمایت اجتماعی را پوشش دهد.
از جمله اقدامات پیشنهادی توسط این سازمان، لغو بدهیهای خارجی که به عنوان غیرقابل پرداخت یا ناعادلانه در نظر گرفته شدهاند و نیز تعلیق پرداخت بدهی برای حداقل پنج سال برای کشورهایی که در اثر بلایای بزرگ آب و هوایی آسیب دیدهاند، میباشد. سازمان اکشناید همچنین از ایجاد یک کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد بدهیهای حاکمیتی حمایت میکند و میگوید که بودجه آب و هوایی از سوی شمال جهانی باید به صورت کمکهای بلاعوض، و نه وامهای جدید، ارائه شود.
"این چرخه معیوب میتواند و باید شکسته شود. باید بدهیهای ناعادلانه و غیرقابل پرداخت را لغو کرد، دیگر نیازی نیست که کشورها مجبور به گرفتن وام برای مقابله با اثرات آب و هوایی شوند، و همچنین بودجه آب و هوایی باید به صورت کمکهای بلاعوض، و نه وام، ارائه شود"، ونسون اظهار میکند.