آندره بالدریا*
در زمان انتخابات، مرسوم است که کاندیداها در خیابانها حضور داشته باشند و از نزدیک با مردم صحبت کنند. در این میان، مردم که روزانه با مشکلاتی برای رفتن به کار و بازگشت به خانه مواجه هستند، اعتراضات خود را به کاندیداها ابراز میکنند. تضادی بین لبخند کاندیدا و لبخند زرد شهروندان وجود دارد.
در شهر بزرگ، قابلیت حرکت روزانه به یک مسئله برای جمعیت تبدیل میشود، به ویژه برای آن بخشی که بیشتر به (اتوبوس/مترو/وسایل حمل و نقل عمومی دیگر) متکی است.حمل و نقل عمومیبه دلیل شرایط رو به وخامت سفر در سالهای اخیر، چه به دلیل کمبود وسایل نقلیه موجود، چه شرایط نامناسب وسایل نقلیه و جادهها و یا نرخهای اعمال شده.
با توجه به درخواست شما، ترجمه متن زیر از پرتغالی برزیلی به فارسی: "A" (بدون عنوان یا متن کامل برای ترجمه)منطقه شهریاین سفر طولانی است و بسیاری مجبورند روزانه به پورتو آلگر سفر کنند. بسته به شرایط آب و هوایی، سفرهای رفت و برگشت میتوانند به یک حماسه یا اودیسه تبدیل شوند. در واقع، فقط کسانی که این جابجاییها را انجام میدهند، میدانند که شرایط روزانه چگونه است.
گزارشهای زیادی در مورد شرایط نامناسب وسایل نقلیه در این منطقه وجود دارد. مشکلاتی در مورد نگهداری قسمتهای داخلی وسایل نقلیه وجود دارد و به ویژه در تابستان، موارد خرابی سیستم تهویه مطبوع افزایش مییابد. این سیستم در اتوبوسها و قطارهای مترو بیشتر از قایقهای تندرو خراب میشود.
تاخیرها و عدم کفایت زمانبندی نیز مشکلات مزمن هستند که با افزایش استفاده از خدمات حمل و نقل از طریق اپلیکیشنها، که انواع خدمات را گسترش میدهند، بیشتر آشکار میشوند. ابتدا خودروها، سپس موتورسیکلتها. به دلیل قیمت و راحتی، کسانی که میتوانند، گاهی اوقات از این خدمات استفاده میکنند. این امر منجر به کاهش تعداد مسافران حمل و نقل عمومی و افزایش فشار بر تعرفههای اعمال شده میشود.
علاوه بر این، در مورد تعرفه، موضوعی که پیچیدگی آن در یک ستون جا نمیگیرد، عوامل دیگری نیز وجود دارند، مانند نوسان قیمت نفت و مشتقات آن که تحت تاثیر شوکهای خارجی متغیر هستند.
همچنین عاملی وجود دارد که همه مسافران چرخدار را تحت تاثیر قرار میدهد: کیفیت بد جادهها. این مشکل رایج در همه جا است، حتی در مناطقی که آسفالت وجود ندارد و به مسیرهای اتوبوس محدود میشود، جایی که لایههای آسفالت در لبهها فرورفته و در قسمت مرکزی جاده چالهها ایجاد میکند. در برخی نقاط، فرسایش به حدی شدید بود که چند سال پیش، ریلهای قدیمی زیر آسفالت از اواسط دهه ۱۹۷۰ پنهان بودند. منظرهای ویرانگر و خطرناک برای عابران پیاده، که اغلب از سیاستهای این بخش غافل هستند.
به یاد داشته باشید که اکثر مردم هنگام پیاده شدن از وسایل نقلیه، به عابران پیاده تبدیل میشوند، حتی اگر متوجه نشوند.
برای رسیدگی مناسب به مشکل حمل و نقل روزمره و ایجاد شرایط بهتر، اقداماتی باید مورد بحث قرار گیرد. یکی از آنها ایجاد روشهای جدید برای جمعآوری مالیات برای صندوق بهبود سیستم حمل و نقل مترو است. امکان گسترش مالیات بر خدمات یا محصولات مرتبط با حمل و نقل فردی وجود دارد، از طریق اعمال هزینه اضافی بر فضاهای پارکینگ خیابانی (منطقه آبی)، نصب عوارض شهری یا ایجاد نرخ یا مالیات بر سوخت، با معافیت برای شرکتهای حمل و نقل عمومی.
همه این اقدامات با هدف کمک به استفاده اقتصادیتر از خودرو و تشویق به استفاده از حمل و نقل عمومی انجام میشود.
اقدام دیگری در این جهت میتواند افزایش یکپارچهسازی سیستمهای پرداخت عوارض از طریق کارت مغناطیسی یا اپلیکیشن، مانند TRI، برای شامل کردن پرداخت سایر خدمات حمل و نقل، مانند قایقهای تندرو باشد.اتوبوس بین شهریو قایق های کاتاماران. با افزایش یکپارچه سازی، حجم کاربران وسایل حمل و نقل جمعی نیز افزایش می یابد، که همچنین می تواند به مذاکره بهتر نرخ های خدمات کمک کند.
یکپارچه سازی نرخ و حمل و نقل چند مدی جمعی، نکته دیگری است که باید در دستور کار قرار گیرد. در این زمینه، امکانات زیادی وجود دارد، مانند ایجاد پارکینگ های رایگان در نزدیکی ایستگاه های قطار و قایق های کاتاماران. این اقدام رانندگان را تشویق می کند تا فقط از وسایل نقلیه خود در بخش های کوتاه تر استفاده کنند، مانند سفر بین محله و ایستگاه، و برای مسافت های طولانی تر به حمل و نقل عمومی متوسل شوند.
مزایای بسیاری وجود خواهد داشت: از کاهش انتشار گازهای آلاینده و ترافیک تا تشویق به فعالیت بدنی.
همچنین می توان نرخ های کمی پایین تر برای کسانی که از بیش از یک مد حمل و نقل استفاده می کنند، مانند اتوبوس و قطار، و/یا امکان استفاده از مد حمل و نقل دیگر با معافیت پرداخت در یک دوره زمانی، به عنوان مثال همانطور که در سایر شهرهای بزرگ کشور مانند سائو پائولو اتفاق می افتد، را اتخاذ کرد.
گسترش استفاده از حمل و نقل آبی چیزی است که باید به طور عمیق تری مورد مطالعه قرار گیرد. آب هایی که سواحل شهر را احاطه کرده اند می توانند به عنوان مسیرهای حمل و نقل برای بخش های زیادی از جمعیت عمل کنند. برای بخش جنوبی متروپول، پیشنهاد استفاده بیشتر از این مد حمل و نقل به عنوان مکمل خدمات اتوبوس فعلی، به نظر یک ترویج ساده می رسد.
تنوع بخشیدن به خدمات و کمی کاهش نرخ ها، اقداماتی هستند که می توانند استفاده از مدهای حمل و نقل جمعی را افزایش دهند، و تشویق و جذب تعداد بیشتری از مسافران. حجم کاربران نیز عاملی است که به ارائه دهندگان خدمات کمک می کند تا خدمات خود را بهبود بخشند، زیرا درخواست های بیشتر و سازمان یافته تر می توانند فشار بیشتری برای بهبود ایجاد کنند.
در نهایت، پس از اختلالات ناشی از سیل های 2024، اهمیت یک نهاد برنامه ریزی برای متروپول، مانندمتروپلان، که امروزه در حال مرگ است.
بازسازی این نهاد و قرار دادن آن در مرکز این مسئله و اعطای وظیفه هدایت برنامهها و اقداماتی مانند موارد ذکر شده بالا، گام اول از بسیاری از گامهاست.
در حالی که کاری انجام نمیشود یا بسیار کم انجام میشود، برای کسانی که در جادهها و/یا پیادهروها حرکت میکنند، چه کاندیداها و چه مردم عادی، مسیر پر از موانع است!
آندره بالدریا، جغرافیدان و مربی ورزشی. دکترا در جغرافیا انسانی از دانشگاه سائو پائولو (USP). استاد بخش بینرشتهای (کمپوس ساحل شمالی) دانشگاه فدرال ریو گرانده جنوبی (UFRGS). پژوهشگر مرکز مشاهده شهرهای بزرگ، هسته پورتو آلگره.
**این یک مقاله نظر است و لزوماً نمایانگر خط مشی تحریری برزیل فکت نیست.برزیل فکت.