بیش از 130 روز پس از آخرین شیوع ویروس ایبولا در جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC)، کارشناسان بهداشت روز چهارشنبه گفتند که تلاشهای واکنش به طور قابل توجهی افزایش یافته و "نشانههای اولیه مثبتی از پیشرفت" اکنون مشاهده میشود.
در یک بهروزرسانی، سازمان بهداشت جهانی (WHO)WHO) اعلام کرد که در 21 روز گذشته، موارد ابتلا در استان ایتوری تقریباً 26 درصد و در استان هات اوله 15 درصد کاهش یافته است.
با این حال، در همان دوره، استان نورث کیووی 73 درصد افزایش را ثبت کرده است، که به وضوح نشان میدهد کهتبآلودهشیوع تب در هفت استان آلوده دارای الگوی انتقال متفاوتی است.
"در حالی که موارد و سرقت در برخی استانها در حال کاهش است، اما در برخی دیگر همچنان در حال افزایش است"، دکتر ماری روزلین بلیتزار، مدیر بحران منطقهای سازمان جهانی بهداشت برای آفریقا، گفت.
این الگوها نشان میدهند که شیوع هنوز کنترل نشده و همچنان در یک منطقه جغرافیایی وسیع گسترش یافته است. یکی از نگرانیهای اصلی ما این است که هنوز تعداد زیادی از افراد قبل از رسیدن به درمان جان خود را از دست میدهند.
دکتر بلیزار توضیح داد که تقریباًیک نفر از هر سه مورد جدید ابتلا فقط پس از مرگ افراد در خارج از مراکز درمانی ایبِلا شناسایی میشود، در جامعه.
"این زندگیهایی هستند که میتوانستند از طریق تشخیص زودهنگام و دسترسی به مراقبتها نجات یابند"، دکتر WHO گفت و افزود که هر مرگ در جامعه خطر انتقال بیشتر را بین اعضای خانواده، مراقبان و سایرانی که در مراسم دفن سنتی شرکت میکنند، افزایش میدهد.
کودکان در معرض خطر بیشتر
علیرغم اینکه بزرگسالان بیشتر موارد ابتلا را تشکیل میدهند، کودکان زیر پنج سال بالاترین نرخ مرگ و میر را دارند، بیش از 60 درصد، در مقایسه با تقریباً 40 درصد در بین بزرگسالان.
ابتلا به ویروس ایبولا در کودکان زیر 5 سال بسیار دشوار است زیرا "آنها نمیتوانند علائم و علایم خود را مانند بزرگسالان به خوبی توضیح دهند و ارائه علائم (علایم) میتواند گیجکننده باشد"، دکتر کاترین اسمالوود، متخصص سازمان بهداشت جهانی، افزود.
کودکان نیز سهم ناهماندار از مرگ و میر در جامعه و در مراکز بهداشتی و درمانی که ویروس ایبولا به موقع تشخیص داده نمیشود، را تشکیل میدهند.
"ما باید تلاش بیشتری برای شناسایی زودهنگام کودکان بیمار و اطمینان از دریافت درمان مناسب بدون تأخیر انجام دهیم؛ تشخیص زودهنگام جان میسوزاند"، دکتر بلیتزار در یک بهروزرسانی آنلاین از کینشاسا تأکید کرد.
تلاشهای مداوم برای افزایش پاسخ به شیوع بیماری، منجر به موفقیت بیشتر در ردیابی افراد در ارتباط با افراد مبتلا شده است، که اکنون تقریباً 88 درصد است.
اما دکتر بلیزایر تأکید کرد که "هنوز هم تعداد زیادی موارد جدید بدون ارتباط اپیدمیولوژیک شناسایی میشوند؛ پر کردن شکاف نظارتی ضروری است و ما باید موارد را زودتر شناسایی کنیم، ارتباطات آنها را ردیابی کنیم و هر زنجیره انتقال را متوقف کنیم."
گسترش پاسخ
سازمان ملل و شرکای آن همچنان در حال گسترش دامنه فعالیت خود در استانهای آسیبدیده هستند، با تقریباً 1400 تخت درمانی و ایزوله در 49 مرکز درمان ایبولا. علاوه بر این، 25 آزمایشگاه وجود دارد که قادر به انجام تا 2500 تست در روز هستند.
با این حال، زیرساخت به تنهایی نمیتواند اپیدمی را متوقف کند، او گفت.
پاسخ ما دیگر صرفاً در مورد مقیاسبندی در همه جا نیست؛ بلکه در مورد هدایت تیمها، تخصص و منابع به مناطقی است که در آن انتقال بیشترین میزان بوده و خطرات بالایی وجود دارد.
سخنرانی دکتر اسمالوود از بنى در شمال کیو، در مورد "تعبیر گسترده" پاسخ دهندگان در هفتههای اخیر، به منظور مقابله با گسترش نگران کننده عفونت در مناطق روستایی جمهوری دموکراتیک کنگو.
با این حال، اگرچه تختهای جدید در مراکز بهداشتی یا مراکز درمان ویروس ابولا هر روز در دسترس هستند، "چالش اصلی اکنون یافتن شرکهایی است که میتوانند در این مراکز بهداشتی کار کنند... شکاف منابع انسانی یکی از بزرگترین شکافها است"، دکتر اسمالوود توضیح داد.
پزشک سازمان بهداشت جهانی بر نیاز به تغییر پاسخ "از مراکز شهری بزرگ مانند بنى، بوتامبو و کاتوا در شمال کیو به روستاهای دورافتاده استان" تأکید کرد.
فاصلهها واقعاً طولانی هستند و زمان زیادی طول میکشد تا بیماران به مراکز شهری ارجاع داده شوند"، او گفت. "بنابراین، ما واقعاً باید اولویت را به تمرکززدایی پاسخ به محل وقوع موارد در روستاها و مناطق محلی اختصاص دهیم.
حقایق ابولا
بیماری ایبولا یک بیماری شدید و اغلب کشنده است که در انسان و سایر میمونها رخ میدهد.
ویروس از حیوانات وحشی (مانند خوکهای میمون، خاردارها و میمونهای غیرانسانی) به انسان منتقل میشود؛ سپس از طریق تماس مستقیم با خون، ترشحات، اندامها یا سایر مایعات بدن افراد آلوده در بین افراد منتشر میشود. همچنین میتواند از طریق تماس با ملحفه یا لباس آلوده به این مایعات منتقل شود.
نرخ مرگ و میر متوسط در مورد بیماری ایبولا حدود 50 درصد است.طبق گزارش سازمان بهداشت جهانینرخ مرگ و میر در موارد گذشته از 25 تا 90 درصد متغیر بوده است.
اولین شیوعهای بیماری ایبولا در روستاهای دورافتاده در آفریقای مرکزی، در نزدیکی جنگلهای استوایی، رخ داد.
شیوع ویروس ایبولا در غرب آفریقا از سال 2014 تا 2016، بزرگترین و پیچیدهترین شیوع ایبولا از زمان کشف این ویروس در سال 1976 بود.
در این شیوع، تعداد موارد و مرگ و میر بیشتر از هر شیوع دیگری بود. همچنین، این ویروس بین کشورها گسترش یافت، از گینه شروع شده و از طریق مرزهای زمینی به سیرالئون و لیبریا منتقل شد.
