حفظ زبان و شامل کردن دیجیتال می‌توانند با هم پیش بروند
ابتدا منتشر شده درGlobal Voices
رادیو رومانو آوازو. ساخت با Canva Pro.
این مقالهتهیه شده توسط دورمیش اسلانو از رادیو رومانو آوازواز طریقشرکت دیجیتاال اسپارک، در چارچوب طرح پشتیبانی منطقه‌ای پروژه EECA، که توسط انجام می‌شودبر اساس طرح اعتباری، به عنوان بخشی از پروژه پشتیبانی منطقه‌ای EECA، که توسطتهیه شده توسط دورمیش اسلانو از رادیو رومانو آوازوبنیاد تغییروTechSoupدر همکاری باCIVICUSو تحت عنوانابتکار دموکراسی دیجیتال (DDI)که به جنوب جهانی می‌پردازد. این در Global Voices به عنوان بخشی از توافق تبادل محتوا منتشر می‌شود.
به مدت سال‌ها،رادیو رمانو آوازویکی از معدود فضاهایی بوده که در آن زبان و فرهنگ رومی در کوزوو به طور مداوم شنیده می‌شد. این ایستگاه رادیویی که از پریزن پخش می‌کرد، محتوایی را برای مخاطبان رومی فراهم می‌کرد که اغلب دسترسی محدودی به رسانه‌ها به زبان مادری خود داشتند.
اما با افزایش مصرف رسانه به صورت آنلاین، یک سوال دیگر غیرقابل اجتناب شد: چه اتفاقی برای محتوای به زبان رومی می‌افتد وقتی پخش رادیویی متوقف شود؟
از طریق پروژه "صداهای رومی دیجیتال: پلتفرم پادکست برای مشارکت مدنی"، رادیو آوازو گام مهمی در پاسخ به این سوال برداشت و با تبدیل محتوای فرهنگی موجود خود به پادکست، حضور دیجیتالی برای محتوای صوتی به زبان رومی در اسپاتیفای، اپل پادکست، یوتیوب و وب‌سایت خود ایجاد کرد.
این پروژه فراتر از یک ارتقاء فناوری بود. این یک تلاش برای پر کردن فضایی بود که برای جامعه رومی در کوزوو از آن محروم شده بود: یک فضای دیجیتالی اختصاصی که در آن زبان، فرهنگ، داستان‌ها و صداهای رومی می‌توانستند به طور مداوم وجود داشته باشند و در هر زمان و مکانی که مردم می‌خواستند، به دست آورده شوند.
از رادیو زنده تا یک آرشیو دیجیتالی دائمی
محتواي رادیویی به طور سنتی به یک لحظه خاص وابسته است. اگر مخاطبان در زمان پخش برنامه در دسترس نباشند، به راحتی می‌توانند آن را از دست بدهند. این محدودیت به ویژه برای برنامه "زبان و فرهنگ" (Gjuha dhe Kultura) این ایست رادیویی مرتبط بود، که شامل گفتگوها و داستان‌هایی است که باید پس از یک پخش واحد نیز در دسترس باشند. این پروژه این مدل را تغییر داد.
سه قسمت کلیدی انتخاب و به فرمت پادکست تبدیل شدند، که به مخاطبان امکان گوش دادن به آنها را در هر زمان فراهم می‌کرد. این یک انتقال مهم برای یک رسانه محلی کوچک بود: از تولید محتوایی که پس از پخش ناپدید می‌شود، تا ایجاد یک آرشیو دیجیتالی قابل دسترس از صداها و دانش فرهنگی رومانی.
سه داستان، سه شخصیت، یک زبان
در قلب این پروژه گفتگو با سه شخصیت بود که هر کدام به روش‌های مختلف به زبان، فرهنگ و زندگی عمومی رومانی کمک کرده‌اند.
قسمت اول، "اسکولاتار در کتابخانه" (از کلاس درس به کتابخانه)، به طور ویژه اورما منکشه، معلم زبان رومانی در پیزرن و خالق کتابخانه کوچک روماکتابخانه کوچک رومااو همچنین یکنویسندهو مترجم.
داستان او، آموزش، کتاب‌ها و حفظ زبان را به هم مرتبط می‌کند و نشان می‌دهد که زبان فقط از طریق نهادها، بلکه در کلاس‌ها، کتابخانه‌ها، خانه‌های خانوادگی و مکالمات روزمره شکل می‌گیرد.
قسمت دوم، "هنر و سیاست" (از هنر به سیاست)، مخاطبان را با سینور وشهال، یک سیاستمدار و معاون سابق وزیر فرهنگ، به عنوان یک بازیگر و شاعر، نزدیک‌تر کرد.
تجربه‌اش فرصتی را برای بررسی رابطه بین فرهنگ و زندگی عمومی فراهم کرد، در حالی که همچنین به چالش‌هایی که جامعه روم در مقابل آن قرار دارد و اهمیت حمایت قوی‌تر از فرهنگ و زبان روم در کوزوو اشاره کرد.
قسمت سوم، "Kulturatar ani Televizia" (از فرهنگ به تلویزیون)، شامل داوت کولانجیو، سردبیر بخش خبری به زبان روم در RTK، به همراه یک رقصنده، محقق فولکلور و بازیگر سابق بود.
سفر شخصی او فرهنگ سنتی، اجرا، رسانه و تلویزیون را گرد هم آورد، و به شنوندگان دیدگاهی از نحوه تکامل و نحوه ادامه یافتن بیان فرهنگی روم در رسانه های معاصر ارائه داد.
یکی از نقاط قوت پادکست‌ها، ابعاد انسانی آنها بود.
این گفتگوها محدود به سوالات رسمی درباره زبان، فرهنگ یا دستاوردهای حرفه‌ای نبودند. شنوندگان همچنین توانستند شخصیت‌های پشت نقش‌های عمومی را کشف کنند.
این رویکرد به تبدیل قسمت‌ها از مصاحبه‌های معمولی به گفتگوهایی تبدیل شد که مخاطبان می‌توانند با آنها ارتباط برقرار کنند.
در عین حال، مهمانان دعوت شدند تا دیدگاه‌ها و پیشنهادات خود را در مورد نحوه بهبود وضعیت جامعه رما، به ویژه در رابطه با زبان و فرهنگ، به اشتراک بگذارند.
فضایی دیجیتال که این جامعه منتظر آن بود
شاید قوی‌ترین نشان از اهمیت پروژه، بلافاصله پس از انتشار محتوا بود.
پادکست‌ها از طریق مواد بصری طراحی شده و از طریق کانال‌های ارتباطی مورد استفاده توسط جامعه روما به اشتراک گذاشته شدند. واکنش‌ها بسیار قوی بود.
مخاطبان روما نه تنها از پیزرن، بلکه از سایر شهرداری‌ها نیز شروع به پرسیدن در مورد نحوه دسترسی به قسمت‌های پادکست کردند.
این سوالات مهم بودند.
آنها نشان دادند که چالش، لزوماً نبود علاقه به محتوای دیجیتال نبود. بلکه، فقدان محتوای رومانی زبان با ارزش بود.
این پادکست‌ها همچنین برای رسیدن به مخاطبان فراتر از کوزوو طراحی شده‌اند. از آنجایی که این پادکست‌ها در پلتفرم‌های بین‌المللی در دسترس هستند، افراد رومی‌زبان در جامعه مهاجر - از اروپا و سایر نقاط - می‌توانند داستان‌ها و گفتگوها را به زبان خودشان دریافت کنند.
برای جامعه‌ای که زبان آن مرزها را می‌پاسد، این فرصتی را ایجاد می‌کند تا ارتباط بین رما در کوزوو و رماهایی که در جای دیگر زندگی می‌کنند، تقویت شود.
سنجش تأثیر فراتر از اعداد
این پروژه اهداف روشنی برای رشد مخاطبان تعیین کرده است، از جمله بیش از 500 بازدید و بیش از 200 دنبال‌کننده جدید، در حالی که هدف ایجاد یک بخش پادکست پایدار در وب‌سایت رادیو "رومانو آوازو" نیز وجود دارد.
واکنش اولیه نشان می‌دهد که علاقه زیادی وجود دارد، و محتوا تا کنون هزاران بازدید/گوش دادن در کانال‌های دیجیتال داشته است.
با این حال، نمی‌توان تأثیر این پروژه را فقط از طریق تجزیه و تحلیل‌ها اندازه‌گیری کرد.
هر فرد جدیدی که پادکست به زبان رومانی را کشف می‌کند، فرصتی دیگر برای شنیدن این زبان را فراهم می‌کند. هر فردی که یک قسمت را با یک عضو خانواده یا دوست به اشتراک می‌گذارد، به گسترش آن کمک می‌کند. و هر فرد جوان رومانی که زبان و فرهنگ خود را در یک فرمت دیجیتال مدرن تجربه می‌کند، به این نکته یادآوری می‌شود که زبان رومانی نیز متعلق به دنیای دیجیتال است.
این تجربه نشان می‌دهد که تحول دیجیتال همیشه نیازمند زیرساخت‌های پرهزینه یا راه‌حل‌های پیچیده نیست. برای رسانه‌های محلی، می‌تواند با استفاده از محتوای ارزشمندی که از قبل وجود دارد و طولانی‌تر کردن عمر آن آغاز شود. این پروژه همچنین نشان داد که مخاطبی برای محتوای دیجیتال به زبان رومانی وجود دارد.
چالش بعدی، پایداری است.
بخش پادکست در وب‌سایت رادیو "رومانو آوازو" می‌تواند به عنوان یک خانه دائمی برای قسمت‌های بعدی، گفتگوهای فرهنگی و سایر تولیدات به زبان رومانی باشد. سه پادکست اولیه می‌توانند به عنوان پایه‌ای برای یک آرشیو دیجیتال بزرگتر و یک استراتژی گسترده‌تر برای درگیر کردن جوانان، زنان، جوامع روستایی رومانی و مهاجران رومانی عمل کنند.
مهم‌ترین نکته این است که این پروژه نشان داده است که حفظ زبان و دسترسی دیجیتال می‌توانند به هم مرتبط باشند.