در یکشنبه (4)، زمانی که 5.9 میلیون نفر از مردم پنهambuco، رهبران سیاسی خود را برای دوره بعدی انتخاب کردند، نتایج انتخابات، تغییرات داخلی را در گروهای سیاسی نشان داد، با ظهور یا صعود چهره‌های جدید، شکست دادن چهره‌های تثبیت شده در سیاست ایالتی و نشان دادن دینامیک‌های نیروهای محلی. "برزیل Hoje" یک بررسی انجام داد و برخی از نام‌های برجسته را که در پنهambuco شکست خوردند، برای خوانندگان ارائه می دهد.
نام برجسته، شهردار جوائو کامپوس (PSB) است، که به عنوان جانشین طبیعی پدر، ادواردو، معرفی شده است. وارث سیاسی، 2.3 میلیون رای (44.8%) را دریافت کرد، که برای از بین بردن حاکم، راکِل لیرا، که 445 هزار رای بیشتر (53.3%) دریافت کرد، کافی نبود و در دور اول، رقابت را پایان داد. با این حال، PSB همچنان محبوب ترین حزب در پنهambuco برای مجلس فدرال بود، با 857 هزار رای، که چهار نماینده را انتخاب کرد (یک نماینده کمتر نسبت به 2022). در صورت بازانتخاب لولا، احتمال دارد کامپوس در یک وزارتخانه منصوب شود. در غیر این صورت، باید تمام وقت خود را صرف حزب کند، که او رئیس ملی آن است. این قطعی است که در دوره بعدی، او زمان بیشتری را بین برازیلیا و سائو پالو نسبت به پنهambuco سپری می کند.
آغوشی نهایی با جنبش بولسارنو، پیوستن به PL، مانع از این نشد که نماینده فدرال، مندونسا فیلیو (PL)، در تلاش های خود برای انتخاب شدن به عنوان سناتور، شکست دیگری را تجربه کند. او 600 هزار رای از نفر دوم، مارília Arraes (PDT)، و 800 هزار رای از نفر اول، هومبرتو کوستا (PT)، عقب بود. مندونسا در سال 2018 نیز همین کار را انجام داد، زمانی که توسط هومبرتو کوستا و جارباس واسکونسلوس (MDB)، رهبر سابق مندونسا، شکست خورد. اگر فلیو بولسارنو (PL) انتخاب شود، مندونسا ممکن است در برازیلیا یک سمت را تصاحب کند. در رزومه، سال های او به عنوان وزیر آموزش در دولت میشل تامر، دوره ای که دانش آموزان در سراسر کشور در مدارس و دانشگاه ها به اعتراض پرداختند، به یاد ماندنی است.
ادواردو داFonte (PP) نیز یک نماینده فدرال است که در تلاش برای انتخاب شدن به عنوان سناتور شکست خورد. او 1.3 میلیون رای دریافت کرد و در رتبه چهارم قرار گرفت. پس از 24 سال در کنگره، بدون نمایندگی خواهد بود، اما موفق شد پسرش، لولا داFonte (PP)، را برای مجلس فدرال انتخاب کند. در بهترین حالت، داFonte - از طریق سازوکارهای PP - ممکن است در آینده دولت لولا یا بولسارنو، سمت های فدرال را تصاحب کند. همچنین، احتمال دارد که در رده اول حاکم، راکِل لیرا (PSD)، نیز منصوب شود، که این گزینه نیز برای مندونسا فیلیو (PL) مناسب است. داFonte، رهبر اصلی PP در ایالت است. این حزب، تعداد نمایندگان خود در ایالت (از 10 به 7) و در مجلس فدرال (از 3 به 2) را کاهش داد.
یکی دیگر از نمایندگان فدرال که از سمت خود استعفا داد، تیلیو گادilha (PSD)، که به جای یک بازخوانی آرام، یک ماجراجویی انتخاباتی برای سنا انتخاب کرد و در رتبه ششم با 671 هزار رای، حتی از استارت کار، کارلوس سانت آنا (Novo) عقب ماند. تیلیو در طول کمپین همیشه در کنار راکِل لیرا (PSD) بود، با هدف محافظت از او در برابر اتهام "بولسوناریست" که حزب سوسیالیستی (PSB) سعی در اعمال آن داشت. این کار جواب داد و فرماندار با رای های زیادی مجدداً انتخاب شد. تیلیو می تواند در رتبه اول دولت راکِل لیرا یا حتی در رتبه دوم در برازیلیا، در صورت مجدد انتخاب لولا (PT) باشد.
سه نماینده فدرال دیگر نیز در پایان این سال، از سمت خود استعفا می دهند: کوریل میرا (PL)، که اولین بار در سال 2022 انتخاب شد، اما اکنون با 55,5 هزار رای شکست خورد؛ و پاستور اوریکو (PSDB)، که در دوره چهارم خود است و 36,5 هزار رای دارد؛ و اوسسیو سیلوا (Republicanos)، که 32,9 هزار رای دارد.
از جمله دیگران، اما در سطح ایالتی، پاستور کلیتون کالینز (PP) در دسامبر، دوره 20 ساله خود در پارلمان ایالتی را به پایان می رساند. با 33,4 هزار رای، او به عنوان سومین جایگزین در حزب خود قرار گرفت. همسرش، میکله کالینز (PP)، برای یک جایگاه فدرال رقابت کرد و با 31,7 هزار رای نیز به عنوان سومین جایگزین قرار گرفت. آلِف کالینز، فرزند این زوج، در رِسِف به عنوان یک وکیل در دوره اول خود فعالیت می کند. نمایندگان ایالتی جوئل دا هارپا (PP) و ویلیام بریگیدو (PSD)، هر دو از جناح ونگلی در این منطقه، نیز شکست خوردند و به عنوان سومین و چهارم جایگزین در احزاب خود قرار گرفتند.
دوریل باروز (PT) مهمترین ازبایان در پارلمان ایالتی (Alepe) در این انتخابات بود. باروز، که رئیس فدراسیون کارگران کشاورزی (Fetape) و حزب کارگران (PT) بوده است، 42,2 هزار رای دریافت و به عنوان جایگزین اول در یک گروه با نه نام، قرار گرفت. اگر یکی از آنها در دولت راکِل لیرا یک سمت را تصدی کند، این کارگر دوباره به پارلمان باز می گردد. جایگزین دوم نیز یک نماینده است که تا دسامبر دوره اول خود را به پایان می رساند: گیلمار جونیور (PV)، یکی از رهبران در پِرنambuco در مبارزه برای حداقل دستمزد برای پرستاران.
deputado ایالتی رومرو آلبرکو (PSB) نتوانست همان میزان مشارکت را در مقایسه با سال‌های گذشته داشته باشد و با 27,8 هزار رای، در بین نه منتخب حزبش قرار نگرفت و اکنون جایگاه چهارم را در بین اعضای جایگزین PSB در ایالت دارد. همسرش، آندریزا آلبرکو، برای یک جایگاه فدرال رقابت کرد و با 31,1 هزار رای، در جایگاه سوم قرار گرفت. نماینده سابق فدرال، دنیل کوئلو (PSD)، که امسال نیز به موضوع حیوانات پرداخت، 59,9 هزار رای دریافت کرد و نیز شکست خورد. او قبلاً در سال 2022 از مجلس استعفا داد و در انتخابات برای شهرداری ریکسه (2024) نیز شکست خورد و 3,2 درصد از آرا را کسب کرد و در رتبه چهارم قرار گرفت، در حالی که نامزد حاکم، راکِل لیرا، بود.
میگل کوئلو (UB) یکی دیگر از بازندگان در تلاش برای یک جایگاه در پارلمان فدرال است. اما او جایگاه اول را به دست آورد، زیرا 102 هزار رای دریافت کرد - 8 هزار رای کمتر از کلاریسا تِردو (PP)، که در رتبه چهارم در اتحاد PP-União Brasil قرار دارد. میگل، که سابقاً شهردار پترولینا بود، در سال 2022 در انتخابات برای سمت ریاست ایالت شکست خورد و در رتبه پنجم (884 هزار رای) قرار گرفت. همچنان، برادران او، فرناندو کوئلو filho و آنتونیو کوئلو، در انتخابات برای نمایندگی در پارلمان فدرال و ایالتی نیز به پیروزی دست یافتند.
رقابت‌های شهری
در اولیند، لوپرکیو ناسیمنتو در تلاش برای کسب یک کرسی در مجلسی قانون، یک شکست دیگر را تجربه کرد. در حالی که به عنوان شهردار (2016–2020)، دو بار (2018 و 2022) تلاش کرد تا همسرش، کلودیا کوردِیرو را به عنوان نماینده ای استانی انتخاب کند، این بار با 22,6 هزار رای، فقط به عنوان هشتمین جایگاه در حزب سوسیالیستی (PSD) قرار گرفت، در حالی که جانشین او در شهرداری، میریل آلماید، از او حمایت می کرد. او یکی دیگر است که احتمالاً در دولت راکِل لیرا یا حتی در شهرداری اولیند، جایگاه خواهد داشت. ایزابل اورکیزا (PL) نیز، که نیز به دنبال تصدی مدیریت شهری است، شکست خورد. او نیز به دنبال تصدی مدیریت شهری است، که قبلاً توسط مادرش، جکیلدا، اشغال شده بود. از بین نامزدهای شهرداری، وینیس کاستللو (PCdoB) با 49,9 هزار رای، موفق به کسب یک جایگاه در مجلسی قانون شد.
در منطقه پاوستی، وضعیت به طور قابل توجهی متفاوت بود. شهردار فعلی، سِورینو راموس (PSDB)، تلاش کرد تا دختر و معاون سابق خود، آماندا راموس (PSD) را به عنوان نماینده ای استانی انتخاب کند، اما 16,6 هزار رای کافی نبود. رقیب راموس در دور دوم 2024، نماینده ای استانی به نام جونیور ماتوتو (Republicanos) با 28,6 هزار رای نیز شکست خورد و به عنوان دومین جایگاه در یک حزب که فقط یک نماینده را انتخاب کرده بود، قرار گرفت. لیویآ آلوارو، که به PL منتقل شد و 3,2 هزار رای کسب کرد، در سومین رتبه در انتخابات محلی قرار گرفت. مارسلِی دا آ Aquarela (Republicanos) نیز، که به عنوان وکیل در پاریس فعالیت می کند، 7 هزار رای در یکشنبه دریافت کرد، که هنوز برای یک جایگاه در پارلمان کافی نیست.
در سواحل جنوبی، وضعیت متفاوت بود. در ایپوجا، دو گروهی که ده ها سال است در این شهر رقابت می کنند، در آخرین روز چهارشنبه، احساسات متفاوتی را تجربه کردند. گروهی که شامل رُمرو سالز و سیلیا سالز است، تنها دوره ای که داشت را از دست داد و رُمرو فیلیو (PSD) در مجلسی قانون قرار گرفت. او 38,1 هزار رای کسب کرد و به عنوان دومین جایگاه در حزب سوسیالیستی (PSD) قرار گرفت، و می تواند به طور غیرمنتظره ای یک جایگاه را تصاحب کند، زیرا حزب او 9 نماینده استانی را انتخاب کرده است. مادر سیلیا سالز (PSD) نیز 14,3 هزار رای برای فدرال کسب کرد و در چهارمین جایگاه قرار گرفت. در مقابل، گروهی که به ریاست شهردار فعلی، کارلوس سانتانا (Republicanos) و همسرش، نماینده ای استانی به نام سیمونه سانتانا (PSB) است، شاهد بودند که دختر این زوج، 104 هزار رای برای جایگزینی مادرش در مجلسی قانون کسب کند.