HPR4720: Robert A. Heinlein: Earlier Novels

Ten programie oznaczono jako "czyste" przez gospodarza.

Heinlein opublikował swoją pierwszą powieść w 1948 roku, a w ciągu dekady opublikował kilka ważnych dzieł. To, co odróżnia te wczesne powieści od późniejszych, to fakt, że nie posunął granic tego, o czym może pisać, tak jak robił to w latach 60. i później. Ale w tym okresie pojawiły się również doskonałe powieści.

Powieści Heinleina z wczesnego okresu

W latach 50. Heinlein zajmował się serią powieści dla młodzieży, ale znalazł również czas na pisanie powieści dla dorosłych, z których niektóre są bardzo dobre. Kilka z nich było rozszerzeniami wcześniejszych, krótszych utworów, które przekształcił w pełnowymiarowe powieści.

Poza horyzontem (1948)- To pierwsza powieść Heinleina po rozczarowującej...Dla nas żyjących...która nigdy nie została opublikowana przy jego życiu; Heinlein wiedział, że jest poniżej normy. Akcja rozgrywa się w przyszłej społeczeństwie praktykującym formę eugenyki, z programem hodowlanym mającym na celu stworzenie idealnego człowieka poprzez selekcję zdrowia, długowieczności i inteligencji. Główny bohater, Hamilton Felix, nie jest tym wybranym, ale jest blisko końca. Ponadto społeczeństwo to postanowiło utrzymać określoną liczbę osób spoza programu hodowlanego, jako formę kontroli eksperymentu. Hamilton Felix jest w istocie przedostatnim krokiem w tym programie, ale do tej pory nie wykazał zainteresowania małżeństwem ani prokreacją. Jednak w toku powieści jest przekonywany. Jego dzieci są przedstawione jako punkt końcowy programu na końcu powieści. Podpowieść obejmuje jego przyjaciela Morana Claude'a (w tej książce każdy stawia swoje nazwisko na początku), który zakochuje się w kobiecie, którą poznaje. Kiedy ona kaszle, Claude zaczyna podejrzewać, że jest jedną z "kontrolnych naturalnych". Są chronione, ale jasne jest, że jest to klasa społeczna, co jest oczekiwane w każdym społeczeństwie praktykującym eugenykę, i powinno być niedopuszczalne dla Claude'a. Ale miłość zwycięża wszystko, a potem odkrywa, że ona nie jest kontrolną naturalną wcale, co według mnie jest nieco słabszym wynikiem.

In tej społeczeństwie większość ludzi jest uzbrojona, a duelle są powszechne. Wyjaśnia się to jako „Ubrojone społeczeństwo to uprzejme społeczeństwo”, ponieważ jeśli obrażysz kogoś, bardzo szybko możesz znaleźć się w duelu. Wielu entuzjastów broni palnej przyjąło to i powtarzało jak objawioną prawdę, ale nawet krótka analiza społeczeństw z dużą liczbą broni pokazuje, że to nieprawda.
Sesta Kolumna (1949)Ta powieść pierwotnie była serią pisaną w 1941 roku, w czasie pełnozakresowej wojny chińsko-japońskiej, a to motywuje niektóre z pomysłów w tej książce. Akcja rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych, które zostały podbite przez Pan-Azjatycką Federację. Federacja ta wcześniej wchłonęła Związek Radziecki i Indie, i jest przedstawiona w bardzo niebezpieczny sposób. John W. Campbell miał duży wpływ na to, co sprawia, że powieść ta jest coś, co można pominąć bez wielkich strat. Pan-Azjaci uważają Amerykanów za niewolników. Ich polityka wobec niewolników brzmi: „Tylko trzy rzeczy potrzebują niewolnicy: praca, jedzenie i ich religia”. W ukrytym amerykańskim obozie wojskowym w górach Kolorado znajduje się cudowne broń, która może zabić, i można ją jakimś sposobem dostosować, aby dotyczyła tylko Azjatów, a nie Amerykanów. Ponieważ Pan-Azjaci dopuszczają religię (lepiej uspokoić niewolników), Amerykanie tworzą religię i używają jej do infiltracji obiektów Pan-Azjatyckich. Sam Heinlein miał niskie mniemanie o tej powieści, i słusznie.
Mistrzowie Marionetek (1951)Ta powieść jest produktem paranoi tamtych czasów dotyczącej komunistów. Ale ta powieść jest bardziej alegorią niż bezpośrednim antykomunistycznym manifestem. W zasadzie chodzi o „wroga wewnętrznego”, w postaci obcych pasożytów zwanych ślimakami, które mogą przejąć kontrolę nad człowiekiem, kontrolując układ nerwowy, czyniąc człowieka bezsilnym niewolnikiem obca. I próbują podbić świat, chociaż cała akcja, którą widzimy, rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych. Jest to zasadniczo ten sam schemat, który został wykorzystany wiele razy.Zwiadyciele ciałTen scenariusz, i tak został wykorzystany wiele razy. Ale zarówno ta powieść, jak i poprzedniaSesta KolumnaOdzwierciedlają one poczucie paranoi panujące w społeczeństwie, gdy ludzie wierzyli, że komuniści kryją się pod każdym łóżkiem, chcąc zepsuć młodzież i podważyć amerykański styl życia. I warto zauważyć, że organizacja prowadząca walkę z tymi "ślimakami" to tajny oddział założony bez wiedzy Kongresu i odpowiedzialny wyłącznie przed prezydentem.
Dwugwiazdkowy (1956)To właśnie wtedy Heinlein jako powieściopisarz zaczyna naprawdę błyszczeć, co udowodnił, zdobywając pierwszą nagrodę Hugo za najlepszą powieść. Fabuła jest w pewnym stopniu podobna do "Więźnia Zendy". W przyszłym systemie słonecznym Ziemia, Wenus, Mars i satelity Jowisza są zjednoczone pod parlamentarną demokracją, która z kolei znajduje się pod konstytucyjną monarchią. Wyobraźcie sobie to jak Wielką Brytanię, ale w tym przypadku monarchami są Dom Oranżowy. Polityk o imieniu John Joseph Bonforte jest przywódcą koalicji ekspansjonistycznej i jednym z najbardziej wpływowych polityków w systemie słonecznym. Został porwany w krytycznym momencie. Jego sztab znajduje aktora, znanego pod pseudonimem Wielki Lorenzo, który fizycznie przypomina Bonforte'a, podczas gdy próbują odzyskać prawdziwego Bonforte'a. Udaje im się to, ale porwani bardzo źle traktowali Bonforte'a, więc aktor musi kontynuować kampanię wyborczą. Wygrywa wybory, ale prawdziwy Bonforte umiera. Aktor kontynuuje udawanie go, aż naprawdę staje się nim.

Dwie rzeczy, które sprawiają, że ta powieść jest tak interesująca, to po pierwsze, skupienie się na aktorstwie widziane przez oczy Lorenzo, i po drugie, skupienie się na maszynerii politycznej. I to wykorzystuje doświadczenie Heinleina w polityce wyborczej. Chociaż nie został wybrany, jasno wchłonął wiele na temat mechaniki procesu. Napisał również książkę non-fiction zatytułowanąZwróć rząd do siebie (1992)Opublikowana pośmiertnie. Miała podtytułPraktyczny przewodnik dla obywatela, który chce, by demokracja działałai pierwotnie została napisana w 1946 roku. Opierała się na jego doświadczeniu z EPIC oraz próbie wyboru Upton Sinclaira na gubernatora Kalifornii w 1934 roku.
Drzwi do lata (1957)– To kolejna dobra powieść, która porusza kilka motywów powracających w twórczości Heinleina. Po pierwsze, Heinlein był zagorzałym miłośnikiem kotów. Tytuł pochodzi od kota, który w środku zimy chodził od drzwi do drzwi, szukając "drzwi do lata". Po drugie, główny bohater jest inżynierem, co oczywiście odzwierciedla tło autora. Po trzecie, jest element podróży w czasie. Ludzie mogą podróżować w przyszłość za pomocą typu zawieszonej animacji zwanej Zimnym Śpięciem. Jednak w celach fabuły naukowiec wynalazł urządzenie do podróży w czasie, które w pewnym sensie działa. Wyślijło studenta o imieniu Leonard Vincent kilka stuleci wstecz do Włoch, gdzie stał się Leonardem da Vinci. Ale wysyła naszego bohatera, Daniela Boone'a Davisa, dokładnie tam, gdzie chciał. W tej powieści widzimy kilka interesujących rzeczy. Po pierwsze, kot o imieniu Pete ma pełne imię "Petroniusz Arbitr", autor Satyrykonu, więc zainteresowanie Heinleina seksem zaczyna się ujawniać pośrednio. Po drugie, gdy Dan wraca w czasie, wyląduje w środku obozu nudystów, co również było bardzo interesujące dla Heinleina.

Fabuła może być podsumowana jako następująca: Dan zostaje okradziony z jego wynalazków przez partnera biznesowego i jego sekretarkę/fiancowaną, zostaje umieszczony w Zimnym Śpięciu, a następnie wraca w czasie tuż przed tym, jak został okradziony, i naprawia sprawy do swojej satysfakcji, a następnie ponownie wchodzi w stan Zimnego Śpięcia, aby dokończyć swoje plany. To całkiem dobra opowieść.
Dzieci Methusalea (1958)– Pierwotnie nowela napisana w 1941 roku, następnie rozszerzona do formy powieści. Jest częścią historii przyszłości. Wprowadza Lazara Longa, który miał stać się alter ego Heinleina w wielu jego przyszłych książkach, co w konsekwencji implikuje, że te książki są częścią historii przyszłości, chociaż większość uczonych będzie to kwestionować. Nie da się jednak zaprzeczyć, że ta powieść stanowi kamień milowy w kierunku, w jakim Heinlein poszedł w wielu swoich przyszłych opowieściach.

Opowieść zaczyna się od udanego biznesmena o imieniu Ira Howard, który umiera z powodu starzenia się w wieku około 49 lat w XIX wieku. W swoim testamencie pozostawia swój majątek pod zarządem powierników z zadaniem znalezienia sposobu na przedłużenie ludzkiego życia. Najlepszym, jakim mogą się pochwalić, jest zachęcanie finansowo ludzi, którzy mieli długowiecznych dziadków, do zawarcia małżeństwa i posiadania dzieci. Wdają się w to i do 22 wieku rodziny Howardów, jak się sami nazywają, mają średnią długość życia 150 lat. Ale muszą ukrywać to przed resztą społeczeństwa i od czasu do czasu udawać "śmierć", aby stać się kimś innym. Ta maska pomogła im przetrwać lata rządów Nehemjasza Scuddera i jego następców, ale kilku z nich ujawnia się podczas rządów Umowy. Ma to złe konsekwencje, ponieważ ludzie chcą sekretu, który zakładają, że rodziny Howardów ukrywają, i mogą być skłonni zabić, aby go zdobyć. Dlatego rodziny Howardów kradną statkową gwiazdową i uciekają. Jedną z osób na pokładzie jest Andrew Jackson "Slipstick" Libby, którego poznaliśmy w opowiadaniuNiepasujący, i udaje mu się opracować napęd szybszy od światła. W końcu decydują się wrócić na Ziemię, gdzie odkrywają, że naukowcy znaleźli sposoby na przedłużenie ludzkiego życia i nie są już wrogo nastawieni, wręcz są powitani za przyniesienie napędu szybszego od światła.

To na pewno jest powieść, którą każdy, kto chce wejść w uniwersum Heinleina, powinien przeczytać. Tak wiele innych dzieł opiera się na niej.

Linki

Zapewnijopiniena temat tego odcinka.

HPR4720: Robert A. Heinlein: Wcześniejsze powieści

Linki

Komentarze 0

Difunda suas informações e promova seu argumento