Birincil görüş makalesi — Bu metin, vatandaşların uzman yardımına gerek duymadan kendileri kararlara ulaşabildikleri durumlarda yalnızca bu şekilde kamu kararlarının açıklığı sağlanabileceğini savunan bir tez savunur. Tarafsız bir rapor değildir.
Federal Yüksek Mahkeme — STF — ülke içindeki 92 mahkemeden biri olup, Ulusal Elektronik Adalet Günlüğü — DJEN — sisteminde, Ulusal Adalet Konseyi — CNJ — tarafından tek arama noktası olarak sunulan kararları aramak için kullanılmamaktadır.Dışlanma, 2010 ile 2022 yılları arasında üç CNJ kararıyla, üç STF bakanı tarafından imzalanmış üç kararla yazılı olarak belirtilmiştir. Bu araştırmanın tetiklediği karar, 1 Ağustos 2026'da verilmiş olsa da, ilgili karar burada görünmemektedir: bir tarafın adını arayınca, dört farklı mahkemenin 44 iletişimi döndürmüştür, bunlardan hiçbiri STF'ye ait değildir.
Hiçbir gizlilik veya talep yoktur: STF, dijital.stf.jus.br adresinde kendi ücretsiz ve erişimi açık dijital günlüğünü tutmaktadır, burada karar 3 Ağustos'tan beri yayınlanmıştır. Sorunun kaynağı, bu güne kadar var olan bir yol olmamasıdır — ve bulunan kusur özeldir ve tekrarlanabilir: üç gerçek test sürecinde, "Kaynak Numarası ile Arama" numarasını resmi noktalama işaretleri ile girdiğinizde boş bir sayfa döndürmüştür; noktalama işaretleri ve tireler çıkarıldığında, üç başvuru doğru şekilde bulunabilmiştir. Alan, bu gerekliliği belirtmemektedir. Ayrıca, günlüğün adresi "Kurumsal Yayın" olarak listelenmiştir, "Süreçler" bölümüne değil, vatandaşların gerçekten ulaştığı bölüme. Bu makale, bu nedenle, Anayasa'nın 93. maddesinin 9. fıkrasında belirtilen kamu açıklığı gerekliliğinin ihlal edildiğini savunmaktadır, çünkü açıklık bir sonuç yükümlülüğüdür: yalnızca zaten nerede bakacağını bilenlere ulaşan, bir ayrıcalık değil, açıklık.
İlk adım: Ulusal günlüğün içinde STF'nin olmaması
Brezilya'da 92 mahkeme vardır, bu da CNJ'nin kendi sayısına göre: dört Yüksek Mahkeme (Yargı Kurulu, Çalışma Yüksek Mahkemesi, Seçim Yüksek Mahkemesi ve Askeri Yüksek Mahkeme), 6 Federal Bölge Mahkemesi, 27 Eyalet Mahkemesi, 24 Çalışma Bölge Mahkemesi, 27 Seçim Bölge Mahkemesi, 3 Eyalet Askeri Mahkemesi ve STF. DJEN'de STF arandığında, bir uyumsuzluk hatası döndürülür, bir icat edilmiş kısaltma için hiçbir ilgili mahkeme bulunmaz — aynı eksiklik, sistemin "Ulusal" listesi de bunu teyit eden bir görüntüde doğrulanmaktadır. Araştırmacı için, STF ve var olmayan bir mahkeme aynı şeydir: orada hiçbir şey yoktur.
Bu, bakım hatası değil: üç farklı bakan tarafından üç kez yazıldı, hepsi CNJ başkanlığında - Anayasaya göre bir STF bakanına ait olan bu pozisyona. 2010'daki 121. Karar, internet üzerinden dava verilerine kamu erişimini başlatan, Madde 13'te, bu kararın Anayasanın 92. maddesindeki organlar için geçerli olduğunu belirtir, "Madde I-A"dan itibaren, yani CNJ'den başlayarak, tam olarak Madde I'i, yani STF'yi hariç tutarak. 2016'daki 234. Karar, kendi Ulusal Günlüğü'nü yaratan, "Bu kararda belirtilen yayınların STF'yi kapsamadığını" belirten doğrudan bir karardır. 2022'deki 455. Karar, önceki kararın yerini alan ve istisnayı tekrarlayan ancak bir kapı açan bir karardır: STF "sisteme dahil olabilir". İstisnalar sadece başkanlık imzalarından kaynaklanmadı. 121. Karar, Walter Nunes liderliğindeki bir grup ve kamu dan gelen bir danışma sonucunda ortaya çıktı; 234. Karar, Luiz Cláudio Allemand'ın raporladığı bir çalışma grubu ve danışma ile ortaya çıktı; ve 455. Karar, Başkanlık tarafından raporlandı ve 349. Düzenli Oturumda oybirliğiyle kabul edildi. Eleştiriler, bu nedenle, Ulusal Adalet Konseyi'nin kurumsal ve kolektif kararına yönlendirilmeli, üç bireysel imzaya değil. O zamandan beri dört yıl geçti ve kapı hala açık: kimse onu geçmedi.
Ulusal Günlük, herhangi bir paralel sistem veya gereksiz idari duyuru değil. Aynı 455. Karar'ın 12. maddesi kesin: Ulusal Günlük, "mevcut elektronik adalet günlüklerini" değiştirir, bu da adalet organları tarafından tutulur. Bu emir tüm adalet organlarını kapsar; tek bir organ yazılı olarak ondan muaf tutulur ve bu STF'dir.
Burada bir itiraz var ve bu, ilerlemeye başlamadan önce ele alınmalı: CNJ, STF'ye emir vermez. Tersine, CNJ diğer yargı organlarının idari faaliyetlerini denetimler, ancak kendi kararları STF tarafından gözden geçirilebilir ve ona üstündür. Bir kurul, kararlarını değerlendirenlere emir veremez, bu doğru bir önermedir.
Sorun, bu cümleden sonra gelen ve geçersiz olan kısımdır. "CNJ kimseyi zorlayamaz" denildiğinde, "bu yüzden STF dahil olmamalı" sonucuna varılamaz, çünkü bunlar farklı şeylerdir: emre tabi olmamak, katılmama hakkını ortadan kaldırmaz. Bir mahkeme, zorlanamadığı halde, kendi iradesiyle, antlaşma veya işbirliği anlaşması yoluyla, diğer organlarla benzer şekilde katılabilir.
Dahası, iç kanıt, kuralın kendisinde yazmaktadır: 2022'deki 455 sayılı Kararname'nin 27. maddesi, istisna tekrarladıktan sonra, STF'nin "Portal of Services, Ulusal Gazete ve Elektronik Domicile'ye dahil olabileceğini" belirtir. Anlaşılmaz şekilde, anayasayı ima eden metin, katılımın mümkün olduğunu açıkça belirtir. Yasal bir engel yok, sadece STF'nin içinden geçmediği bir kapı var.
Anayasada olmayan şeyleri de belirtmek gerek: elektronik günlük, dava sistemi veya teknolojik birleşme, hepsi Anayasayı yazarken mevcut değildi. Sessizliği emir değil, seçim alanıdır. Ve seçim burada yapıldı - üç kez yazılı olarak, Anayasayla değil.
Önemli soru, CNJ'ye değil, STF'ye yöneliktir: STF, kendi kararıyla, Anayasaya göre yükümlü olduğu kamuoyuna duyurma görevini, bilgilere ihtiyaç duyanlara veya sadece sembolik olarak hizmet eden bir şekilde mi yerine getiriyor?
İkinci seviye: STF gerçekten ve ücretsiz olarak yayınlar.
STF kendi Elektronik Adalet Günlüğü'nü sürdürüyor,https://digital.stf.jus.br/publico/publicacoes— Ücretsiz, kamuya açık, araştırılabilir, giriş, şifre veya dijital sertifika gerektirmeden. Karar verici, karar türü, taraflar, avukatlar, yayınlanma tarihi, yayın tarihi ve PDF olarak içeriği indirmek için bir düğme içerir. Bu soruşturmayı başlatan karar saniyeler içinde görünür: 1 Ağustos 2026'da yayınlandı ve 3 Ağustos 2026'da yayımlandı. Her şey doğru ve ücretsiz, erişim için hiçbir talep yok.
2006 yılında çıkarılan Kanun No. 11.419, elektronik yargı sürecini düzenler ve her mahkemenin kendi elektronik günlüğünü tutmasına izin verir. Bu günlüğe yapılan yayın, diğer resmi yayınları değiştirir. Medeni Usul Kanunu, kararların Elektronik Adalet Günlüğünde yayınlanmasını gerektirir; Anayasa Mahkemesi de kendi günlüğünde yayınlar. Bu nedenle, kanun resmi olarak uygulanmaktadır ve bu, kısıtlı erişimli bir mahkemede "gizlilik" diye bağırma eğilimini vurgulamak için açıkça belirtilmelidir, çünkü bu burada yanlıştır.
Aslında saklanan şey - avukatlara, taraflara ve Savcılığa dijital sertifika ile - dilekçeler ve tarafların kendilerinin dava dosyasına eklediği belgelerdir. Bu kısıtlama da mahkemenin keyfi değildir; aynı Kanun No. 11.419'un 6. maddesinde belirtilmiştir. Yeterince iyi olmadığını düşünenler, tartışmak için bir kanuna sahiptir - uygulamayı kınamak için değil.
Üçüncü adım: Bozuk arama, yanlış sıralama menüsü ve görünmeyen adres.
Anayasa Mahkemesi'nin (STF) web portalı, dava arama ekranında "Kaynak Numarası ile Arama" özelliği sunar - herhangi bir üst mahkemeden gelen davayı arayan doğal arama. Sorun, ilk ölçümden daha özeldir: arama, sadece rakamlarla girilen numarayı doğru bir şekilde bulur, ancak resmi, noktalama işaretleri içeren biçimde girilen aynı numarayı boş bir sayfa döndürür - kendi Karar No. 65'i ile 2008'de belirlenen biçim, herhangi bir karar, dilekçe veya mahkeme sisteminin numarası olarak görünür. Alan, noktalama işaretlerinin çıkarılması gerektiğini bildirmemektedir ve arama sonucu tarafından oluşturulan adres (tarayıcı çubuğunda görünür ve aşağıda görüntülenen kredi ifadesinde yeniden üretilmiştir) - tam olarak girilen numarayı, noktalama işaretleri ve hatta tireleri dahil eder. Bu makale için yapılan test, üç farklı kaynak mahkemesinden üç gerçek olağanüstü başvuru için bu deseni doğruladı: noktalama işaretleri olmadan her dava belirdi; noktalama işaretli olarak, üçü de boş bir sayfa olarak geri döndü. Bir icat edilmiş, noktalama işaretli numara, aynı sessizliği alır. Bu nedenle arama işlevi çalışır - ancak sadece kendi biçimini bilmeyenler için.
STF'in kendi gazetesi - her şeyin doğru ve ücretsiz olduğu yer - mahkeme portalıyla aynı adrese sahip değildir: portal, portal.stf.jus.br'de bulunur; gazete ise digital.stf.jus.br'de.
Burada kesinlik gereklidir, çünkü kesinlik argümanlara bağlıdır: evet, menüden bir yol vardır. STF portalına "Yayınlar"a (menünün sağ üst köşesindeki beşinci öğe) tıklandığında, "Kurum Yayınlarını" alt menüsünde "Elektronik Adalet Gazeti (DJe)"ne giden bir bağlantı içeren bir liste açılır. İki tıklamayla, zaten gazetenin var olduğunu ve bir yayın olarak kataloglandığını bilen biri kolayca erişebilir.
Adres gizli değildir oysa - yanlış bir yerde kataloglanmıştır ve tek doğru yerde yoktur. İlgi duyan kişinin doğal olarak bir süreci takip ederken ulaşacağı ekranda, kararın tamamının serbest olduğu ve sadece iki tıklama mesafesinde olduğu hiçbir şey belirtilmemektedir - bu da onu kurum yayınları rafında aramayı bilen biri için geçerlidir.
Adres saklı değildir, dolayısıyla - yanlış bir yerde listelenmiştir ve tek doğru yerde yoktur. Ekranda, bir kararın tam metninin serbest olduğu ve sadece iki tıklama uzaklıkta olduğu konusunda hiçbir ipucu verilmemektedir - bu da onu bilen birinin kurum yayınları rafında aramasına bağlıdır.
Etki bunun daha ciddi olduğu görünüyor: sadece zaten labirentin nasıl geçileceğini bilenlere ücretsiz olan şey, kağıt üzerinde ücretsizdir. Yolda vazgeçen, ödeme yapmamış değil; farklı bir şekilde ödedi - zamanıyla veya sistemden haberdar olanları işe almak için parayla. Pratik sonuç, bir ücret alınsaydı elde edilecek sonuçla ayırt edilemez: bilgilere sahip olanlar ve olmayanlar arasında ayrım yoktur. Fark, bir ücretin faturada görünmesi ve bunun hiçbir yerde görünmemesidir - ne de mahkeme istatistiklerinde, yayınlanan bir sayfa kaydedilir ve vatandaşın vazgeçtiği kaydedilmez.
Ve Google her şeyi bulur mu?
Mantıklı bir itiraz: ve Google? Ortalama bir vatandaş, STF'nin bir kararına karar verirse, muhtemelen arama motoruna süreç numarası veya tarafların adını girer ve saniyeler içinde içeriğe ulaşır. Aslında, Google STF portalının içeriğini dizinlemektedir ve Adalet Günlüğü sonuçları arasında görünür. JusBrasil ve diğer özel portal da sık sık daha kullanıcı dostu bir şekilde yargı bilgilerini dizinlemektedir ve organize etmektedir. Vatandaşın, Günlüğün dijital.stf.jus.br adresinde olduğunu bilmesine gerek yoktur; Google onu oraya götürür.
Bu itiraz doğrudur ve kabul edilmelidir - ancak kabul etmek devleti suçlamaz: onu suçlar. Yargı eylemlerinin kamuoyu tarafından duyurulması, anayasal olarak kendi Yargı Gücünün görevi. Bir vatandaşın tek etkili yolu bir ticari arama motoru veya özel bir yargı portalı kullanmak olduğunda, gerçekleşen şey aslında hesap verebilirlik sunumunun gerçek bir dışsallaştırılmasıdır. Devlet, bilgiyi dijital topraklarının bir köşesine yerleştirir ve bir Amerikan şirketi ve özel yargı portalları, onları organize etme ve arama yapması gereken görevleri yerine getirir.
Google aracılığıyla kararı bulan vatandaş, STF'nin kamuoyu duyurma yükümlülüğüne değil, özel bir şirketin dizin politikasına hizmet etmektedir. Eğer Google yarın STF portalını dizinden çıkarırsa, algoritmasını değiştirirse veya özel bir portal erişim ücreti talep ederse, vatandaş tekrar labirentin içinde kalır. Resmi kamuoyu duyurusu, iyi niyetli ticari üçüncü taraflara bağımlıyamaz, çünkü kalan tek şey, özel bir şirketin iadesi - herhangi bir zamanda geri alınabilir ve vatandaş şikayet edeceği kimse bulamaz.
Kamuoyu duyurusu, bir arşiv yükümlülüğü değil, bir sonuç yükümlülüğüdür.
Oyunun adı, uluslararası hukukun ortak dilinde:Açık Adalet— Açık Adalet, yargı yetkisinin kullanımının, dava tarafı olmayanlar tarafından görülebilmesi talebi. Bu, idari nezaketle şeffaflık değil; bir yargılamanın eleştirilebilmesi, yorumlanabilmesi, incelenebilmesi ve gerekirse itiraz edilebilmesi için koşuldur.
Anayasalar, yargı kararlarının kamuya açık olmasını, devletin herhangi bir köşesinde var olan bir arşiv olarak değil, bir sorumluluk olarak talep eder. Madde 93, Madde 9, yargı kararlarının kamuya açık olmasını gerektirir çünkü kamuya açıklık, gücü sahip olanın, yani halkın, hesap vermesini sağlayan araçtır. Madde 5, Madde 33 ve Madde 34, alt b, herkesin kamu kurumlarından bilgi alma ve belge alma hakkına sahip olduğunu garanti eder. Ve Madde 93, Madde 100, sadece yasa, değil, kararname veya yönetmelik, bu kamuya açıklığı kısıtlayabilir ve sadece gizlilik veya toplumsal çıkar gerektirdiği durumlarda bunu yapabilir.
Burada iddia edilmeyen şeyi belirtmek önemlidir: Yüksek Mahkeme (STF) yasaları ihlal ediyor. İnceleme, bunun aksine, yasaları uyguladığını göstermiştir ve bu zaten açıkça belirtilmiştir. Savunulan nokta başka bir şeydir. Tez, Madde 93, Madde 9'un bir sonucu talep ettiği, yani gerçekten kamuya açık bir karar ve sadece metni doğru bir arşive yerleştirmekle kalmamalıdır. Kim farklı düşünürse saygıdeğer bir argümanı vardır: yayınlamakla yükümlü olmak, sadece yayınlamakla tamamlanır ve geri kalanı tasarım eleştirisidir. Farklılık, "kamuya açık" kelimesinin yargılayan kişi için ne anlama geldiğinde yatar. Bu tez, anayasanın tartışmasız bir sonucu değildir; okuyucuya sunulmuştur.
CNJ'nin (Ulusal Yargı Konseyi) kendi kararları, özellikle de 2010 numaralı kararında, kamu açıklığının "yargı faaliyetinin hesap verebilirliği" garanti olarak tanımlandığını belirtir. Yargı faaliyetinin parçalanmış bir şekilde iki farklı gazetede, ulusal indeks dışında, başka bir adreste, "Kurumsal Yayın" olarak sınıflandırılmış ve dava süreçleri sayfasında (sayıya göre arama) bağlantısı olmayan bir şekilde sunulan bir kurumun hesap verebilirliği, kalitesiz bir hesap verebilirlik olacaktır. Hiçbir yasa, STF'nin diğer mahkemelerden daha düşük bir standartla hesap vermesini sağlamaz.
İmzayı kim atıyor ve hangi yetkiyle?
Tasarımı uzaklardan bakmak gerekir, çünkü yakından bakıldığında normal görünüyor. 2004'te, Brezilya yargı sistemini standartlaştırmak ve sistemler, prosedürler ve parşömen dokusunu birleştirmek için bir kurum kuruldu ve anayasa, bu kurumun başkanının STF'den bir bakan olması gerektiğini belirtti: bu kurumu etkileyen tek kurum, çünkü onu yargılayan kurumdur. Bu bir komplo değil, tasarım - kimse bu tasarımın bozulması için bir teşvikine sahip değil ve bu yetki dört yıl boyunca kullanılmadı, bu, tasarımın ne tür sonuçlar ürettiğinin ilk göstergesidir.
Bu üç yönetmelik, biçim açısından ne olduklarına bakıldığında, yasalar değil, idari kararlar, CNJ Pleni tarafından 2010, 2016 ve 2022'de oy ve onaylanmıştır. Karar alma bir kolektif süreçtir - bu, sorun değil: yargı ve düzenleyici organlar hiçbir demokraside seçilmemiştir ve bu onları yasa dışı kılmaz. Sorun daha özeldir: CNJ Başkanı, bu belgeleri imzalayan kişi ve CNJ, kendi evinin kamu açıklığı hakkında karar veren kurumdur. CNJ, ulusal kapsama sahip iç idari ve disiplin kontrolü uygulayan, dış denetim olmayan bir kurumdur (Anayasa'nın 92. Maddesi).
Bu tür düzenlemeleri daha şüpheci bir lensle (not 2) inceleyenler vardır (soru, bir kişinin değil, bir kuralın doğruluğunu sorgulamayı gerektirir). İlgi çeken tez, bireyler hakkında değil, kuraldır - bir kural, hesap vermeyi gerektirdiğinde, zaman içinde, hesap vermeyi tercih etmeyenleri çekme ve oluşturma eğilimindedir. 16 yıl boyunca, hesap vermeyi tam olarak ortadan kaldıran bir zirveyi seçen bir düzenlemenin neyi seçtiği sorusu, sorgulanması gereken sorudur.
Kendini istisna eden ve son sözü kendi üzerine alan bir güç, özellikle de dış bir gözün bu istisnayı gözden geçirebileceği bir mekanizma olmadan, demokratik bir hukuk devleti içinde çok fazla kontrol birikimine neden olur.
Reklamın koruyucusu ne kadar maliyetli?
Buna karşı en açık itiraz henüz ele alınmadı: CNJ, STF için aynı şeyi yapacak parası yok mu?2026 Yıllık Bütçe YasasıCevap, hayır. CNJ'nin tamamına ait tahsis edilen fon - personel, yükümlülükler, çalışma ve ülkenin tüm adli gücünün denetimi - 609,1 milyon reais. STF tek başına, sistemden dışlanan tek mahkeme, 1.098,9 milyon reals'lik bir tahsisata sahip: diğerlerini denetleyen tüm kurumun neredeyse iki katı.
CNJ, az fonla çok şey yapmaya çalışan fakir bir kurum değil: bütçesi, Birleşik Adli Güç bütçesinin %0,81'ine ve borç hizmetini hariç tutulan Genel Bütçe'nin %0,0175'ine eşittir, CNJ Bütçe Takip Departmanı kendi raporuna göre (diğer federal kurumlar ve programlarla karşılaştırma Not 1'de).
Personel açısından, üstlenilen görece mütevazı görev boyutuna uygun olarak: 367 aktif görevli personel - 275 sabit ve 92 henüz deneme aşamasındaki - CNJ İnsan Kaynakları Sekreterliği'nin Nisan 2026 verilerine göre. Bu, bir bürokrat ordusunun değil, tek bir sistemi, tüm mahkemelerin uyguladığı normlara uygun olarak yöneten küçük bir ekibin bir örneğidir, sadece bir tanesi hariç.
Bütçe verileri, CNJ ve STF'nin kurumsal boyutunu gösteriyor, ancak entegrasyonun marjinal maliyetini hesaplamak mümkün değil. Bu nedenle, katılımın ucuz olduğu veya kaynak eksikliğinden kaynaklandığına dair kanıtlar sağlamazlar; sadece bu hipotezi test etmek ve teknik bir yanıt vermek için veriler sağlarlar. Bu neden, varsa, hala kamu yanıtı almadı.
Karşılaştırma noktası
Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi, kendi sitesinde ücretsiz olarak ele aldığı davaların dosyalarını yayınlıyor - hatta avukat olmadan davalananların (pro se) dilekçelerini de.Kendini temsil edenKağıda basitleştirilmiş ve daha sonra dijitalleştirilmiş belgeler, elektronik protokol sistemi CM/ECF'nin resmi sayfasında düzenlenmiştir.Vaka Yönetimi/Elektronik Vaka Dosyaları2017'den beri faaliyet gösteren sistem: elektronik yolla teslim edilen belgeler kamuya açık hale gelir,ücretsiz olarak(ücret alınmadan). Amerika Birleşik Devletleri'nin alt mahkemelerinde başka bir sistem olan PACER, sayfa başına ücret alır ve yıllardır ücretli sistemin kaldırılması için kampanya yürütülmektedir. Sonuç olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nde Yüksek Mahkeme en açık mahkeme, istisna değil. Brezilya'da ise tam tersi durumdadır - Anayasa Mahkemesi (STF), ulusal günlükten yazılı olarak istisna edilen tek mahkemedir.
Elektronik günlükin varlığı otomatik olarak ücretsizlik sağlamaz; Amerika Birleşik Devletleri sistemi, karar verirken sayfa başına ücret alabilir, hatta dijital ve zengin olsa bile. Bu, bir seçimdir, teknik bir sonuç değil - ve bu konuda STF iyi bir seçim yapmıştır; diğerleri de aynı şeyi yapmalı.
Düzeltilmesi kolay olan şeyler
Araştırılan hiçbir şey anayasal reform veya yeni bir yasa talep etmiyor. Dört önlem talep ediyor: STF'nin kendi kararına göre yetkisini kullanması; mahkeme portalı, kararın ulusal günlükte ücretsiz olarak yayınlandığını bildiren bir takip ekranı sağlaması; bu gerçekleşene kadar, günlük "Kurumsal Yayınlar" bağlantısını, takip edenlerin bir davayı gerçekten takip edebileceği dava sayfasına taşınması; ve birisinin "Kaynak Numarasına Göre Arama" kodunu, nokta ve tireleri sorgulamadan önce düzeltmesi - aynı numara, noktalama olmadan arama yapıldığında zaten doğru şekilde bulunur.
Vatandaşın önceden nerede araması gerektiğini bildiği bir reklam değil, zaten bilenlere ayrıcalık tanıyan bir durumdur.
Şeffaflık Notu
Bu metin, yayınlamadan önce STF'den izin almadı: bir imza olan görüş, değil, haber değildir ve okuyucunun bunu bilmesi haklıdır. Bu nedenle, STF, CNJ veya etkilenen herhangi bir kişi tarafından yapılan herhangi bir düzeltme, açıklama veya yanıt, bu alan ve aynı öneme sahip olarak yayınlanacaktır.
Ayrıca, araştırılmayan şeyler de var: 2022'den beri Ulusal Günlük'e katılma için içerde bir çalışma, tartışma veya proje olup olmadığı bilinmiyor - bu soruya erişim sağlanması için Bilgi Edinme Hakkı Yasası ile sorulacak bir soru ve bu yayın zamanı içinde sorulmadı. Her gün kaç kişinin aramayı kullandığını veya kaç kişinin vazgeçtiğini kimse bilmiyor. Ayrıca, CNJ personelinin ortalama maaşı, bu makale için gerekli olan hassasiyetle yayınlamak için gerekli olan kadar kesin bir şekilde belirlenmedi, çünkü resmi maaş panoları aylık olarak sorgulanmasını gerektiriyor ve bu araştırma için zaman yeterli değildi. STF'nin reklamın sadece formalite değil, etkili olması gerektiği tezi hakkındaki resmi konumu bilinmiyor. Hiçbir şey ölçülmedi ve burada hiçbir şey iddia edilmiyor. Ölçülen şeyler açıklanmıştır: hangi ekranlar, hangi tarihlerde, hangi rakamlarla ve görüntü yakalamaları, süreci yeniden yapmak ve sonucun değişip değişmediğini kontrol etmek isteyenler için yukarıda sunulmuştur.
Notlar
Not 1 - CNJ'nin bütçesi perspektifi.Birlik bütçesindeki kendi büyüklüğü açısından, CNJ en üstte yer alıyor: 609,1 milyon reali, tek başına Yeni PAC Kanalizasyon Ağları (379,04 milyon reali), Mutlu Çocuk (308,84 milyon reali), Korunaklı Alanların Genişletilmesi ve Konsolidasyonu (244,12 milyon reali), Kilombola Toprakların Titülasyonu (114,04 milyon reali), Su Tedariki (39,85 milyon reali) ve Çocuk ve Genç Çalışma Çocuklarından Çıkarılması (28,60 milyon reali) gibi diğer önceliklerden daha fazla. Bu altı öncelik toplanması halinde CNJ bütçesinin neredeyse iki katı olmaz. Tüm kurumlara karşı bu fark tekrarlanıyor: Brezilya Uzay Ajansı - AEB - 143,89 milyon reali ve Teknoloji Elektronik Gelişmiş Ulusal Merkez - CEITEC, tek bir Latin Amerika çip fabrikası 118,4 milyon reali; ikisi de toplanınca CNJ'nin yarısı kadar olmaz. Ancak, karşılaştırma tek yönlü değildir: Bilim, Teknoloji ve Yenilik Bakanlığı (15,20 milyar real), çocuk aşılama kapsamı (10,34 milyar real) veya Birlik bütçesinden ödenen Minha Casa Minha Vida'nın payı (7,67 milyar real) karşısında CNJ küçük görünüyor. CNJ en büyük harcama değil; kendi büyüklüğü içinde büyük. Bu, STF'yi sisteme entegre etme maliyetinin araştırılmadığı anlamına gelmez.
Not 2 - Penteroloji merceği.A şehirdeki yeni metro hattı, yerel yetkililer tarafından resmi olarak açıldı. Hat, şehir merkezini ve önemli semtleri birbirine bağlayarak ulaşımın daha verimli hale gelmesini sağlıyor.Siyasi Sınavlar Teorisi— Yunan'danBrezilya'da, bir gazete makalesi: 'Brezilya, son yıllarda ekonomik büyüme ve sosyal ilerleme konusunda önemli adımlar attı. Ülke, eğitim, sağlık ve altyapı alanlarında önemli yatırımlar yaparak vatandaşlarının yaşam kalitesini artırdı. Başkanın liderliğinde, Brezilya, küresel arenada önemli bir oyuncu olarak ortaya çıktı. Ülke, uluslararası işbirlikleri ve ticaret anlaşmaları aracılığıyla küresel ekonomiye katkıda bulunuyor.' Bu makale, Brezilya'nın başarılarını ve geleceğe yönelik umutlarını vurguluyor.Kötü — Polonyalı psikiyatrist Andrzej Łobaczewski'nin, Stalinizm altında yaşamış olması nedeniyle önerdiği çalışma, güç yapılarının nasıl diktatörlük ve devlet şiddeti ürettiği üzerine. Dürüstçe söylemek gerekirse, bu sağlam bir bilim değildir: eser, empiris doğrulama veya çift gözlü literatür incelemesi yoktur, eleştirmenler onu pseudobilim olarak sınıflandırır ve daha çok bir siyasi deneme olarak yayılır, psikiyatri olarak değil. Bu makale, onu soru olarak kullanır, kanıt olarak değil, ve belirli bir kişiye uygulamaz. Tam referans aşağıda verilmiştir.
Keşfetmek için: Tüm kaynaklar, notlar ile birlikte.
Atanan kurallar
- 1988 Türkiye Federatif Cumhuriyeti Anayasası5. maddenin 60. fıkrası, 33. ve 34. maddeler, "b" alt benzi; 92; 93, 9. bölüm; ve 102, 1. madde, "r" alt benzi. Her şeyin temeli: Neden yargı reklamı vatandaşın garantisidir, sadece yasa onu sınırlayabilir ve Ulusal Adalet Konseyi'ne karşı davalar Yüksek Mahkeme tarafından değerlendirilmelidir.
- 11.419 sayılı Kanun, 19 Aralık 2006Yargı süreçlerini bilgisayarlaştırır. Her mahkeme kendi elektronik günlüğünü tutmaya yetkili (4. madde) ve dijitalleştirilmiş dilekçelere avukatlar, taraflar ve Savcılık erişimini sınırlar (11. maddenin 6. fıkrası).
- 13.105 sayılı Kanun, 16 Mart 2015 - Medeni Usul Kanunu205. maddenin 3. fıkrası. Mahkeme kararlarının gerekçelerini ve karara özetlerini Elektronik Adalet Günlüğünde yayınlamayı emreder.
- Ulusal Adalet Konseyi Kararı No: 121, 5 Ekim 2010İnternet üzerinden adli verilere kamu erişimini sağladı - ve 13. maddesinde Yüksek Mahkeme'yi hariç tuttu. Bakan Cezar Peluso tarafından imzalandı.
- Ulusal Adalet Konseyi Kararı No: 234, 13 Temmuz 2016Ulusal Elektronik Adalet Günlüğü'nü yarattı ve açıkça Yüksek Mahkeme'yi (madde 22) hariç tuttu. Bakan Ricardo Lewandowski tarafından imzalandı.
- 27 Nisan 2022 tarihli Ulusal Adalet Konseyi Kararı No. 455Önceki kararı değiştirdi; istisna tekrarlanıyor, ancak Yüksek Mahkeme'ye kendi isteğiyle katılma izni veriyor (madde 27). Bakan Luiz Fux tarafından imzalandı.
- 14 Ocak 2026 tarihli Kanun No. 15.3462026 Yılı Yıllık Bütçe Yasası. Adalet Birliği'ndeki her kurumun tahsis edilen bütçesini belirler, Ulusal Adalet Konseyi ve Yüksek Mahkeme de dahil. Bu madde, iki maliyetin karşılaştırılması için kullanılır.
- Ulusal Adalet Konseyi Kararı No. 65, 16 Aralık 2008Tek Bir Numaraleme Ulusal Kodunu kurar ve kontrol rakamının hesaplanması için 10'luk Módulo 97 Algoritmasını tanımlar - Yüksek Mahkeme'nin "Kaynak Numarasıyla Arama" portalı, bu noktalama biçimini doğru şekilde işlemez.
Resmi kaynaklar
- İşlem İletişimleri — Ulusal Elektronik Adalet Günlüğü'nün kamu arayüzüUlusal Adalet Konseyi tarafından yönetilen. Herhangi bir ülkenin mahkemesi için arama işlevi — Federal Yüksek Mahkeme hariç.
- Federal Yüksek Mahkeme Elektronik Adalet GünlüğüÜcretsiz, açık, giriş gerektirmeyen — kararların gerçekten yayınlandığı yer.
- Federal Yüksek Mahkeme Portalıİşlem sorgulaması ve "Kaynak Numarasına Göre Arama" arama işlevi boş sayfa döndürür; Elektronik Adalet Günlüğü "Kurumsal Yayınlar" altında (horizontal menünün 5. öğesi) değil, süreç sayfasında değil.
- Birlik Adalet Kurumu Kurumlarının Başlangıç Tahsisi — CNJ PortalıCNJ Bütçe Takip Departmanı; "2026 Bütçesi" tablosu, CNJ ve Yüksek Mahkeme'nin tahsislerini karşılaştırmak için kullanılır.
- Genel Bilgiler — Yargıçlar ve Çalışanlar, CNJ Kararı No. 102'nin Ek IV-a — CNJ PortalıNisan 2026 verilerine göre, Danıştay personelinin etkili pozisyon sayısı.
- Vatandaş Bütçesi — 2026 Yıllık Bütçe Yasası, Federal Bütçe Sekreterliği / Planlama ve Bütçe BakanlığıDanıştay bütçesini diğer önceliklerle karşılaştırmak için kullanılan değerlerin kaynağı: bilim ve teknoloji, çocuk aşılama, popüler konut, sanitasyon ve erken çocukluk.
- Brezilya Uzay Ajansı — Şeffaflık Portalı2026 güncel bütçe, Danıştay tahsisini tüm ülkenin uzay ajansının bütçesiyle karşılaştırmak için kullanılıyor.
- Gelişmiş Elektronik Teknoloji Ulusal Merkezi A.Ş. — CEITEC — Şeffaflık Portalı2026 güncel bütçe, Danıştay tahsisini tek Latin Amerika çip fabrikasının bütçesiyle karşılaştırmak için kullanılıyor.
Poneroloji Yakınından Bakmak
- Łobaczewski, Andrzej.Poneroloji: Güçte PsikopatlarSão Paulo: Vide Editorial, 1. Baskı 2014, 2. Baskı 2025. Olavo de Carvalho'nun Önsözü. Orijinal Başlık:Siyasi Poneroloji: Siyasi Amaçlar İçin Ayarlanmış Kötülüğün Doğası Üzerine Bir Bilim(1984). Brezilya'da geniş dağıtım gören bir eser; makale içinde bir hipotez ve okuma merceği olarak kullanılır, ancak hiçbir zaman sağlam bir bilim olarak kabul edilmez - empirik doğrulama veya çift kör inceleme literatürü yoktur, eleştirmenler onu pseudobilim olarak sınıflandırır, ancak Brezilya'daki kamu tartışmasında etkisi inkar edilemez. Makale, belirli bir kişiye dair hiçbir şey iddia etmek için bu yaklaşımı kullanmaz.
Karşılaştırmak İçin
- Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi - Resmi Elektronik Protokol SayfasıBelgeler kayıt edildiğinde, Mahkeme'nin kamu kaydında ücretsiz olarak kalacağı ve avukat olmadan davalananlar için kağıt dilekçelerin dijitalleştirileceği ve aynı şekilde erişileceği yazıyor.
- Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi — dava kayıtlarını ara.Bu belgelerin bulunduğu açık erişimli sorgulama.
- PACER — Amerika Birleşik Devletleri Federal Mahkeme Belgelerine Erişim SistemiSayfa başına ücret; yıllardır ücretin kaldırılması için kampanyaların hedefi. Bu, ücretsizliğin otomatik bir sonuç değil, süreçlerin bilgisayara geçirilmesinin bir seçenek olduğunu kanıtlıyor.
Claude Opus 5 (Anthropic, AI) ile üretildi, Benito Juarez tarafından yönetildi ve sorumluluk alındı.
Stil Notu — Dirençsiz yazan, klasik Portekizce'nin saygılı büyük harflerini kullanır ve bu, her adıma atanan: Mühendis, Antropolog, Ayakkabı Parlatıcısı — Valinin aynı zirvesinde.